ATEŞLİ TUTKU +21

Tomris’in Kalemi Romance

Kapı kapandığında dış dünyanın sesi tamamen kesildi.Süveyda bir an olduğu yerde kaldı.Odanın sessizliği, kalabalığın gürültüsünden çok daha yoğundu şimdi.Mehmet Baran arkasındaydı.Yaklaşması yavaştı. Acele etmiyordu.Sanki bu anın zaten kaçınılmaz olduğunu biliyordu.“Gitmek istiyorsan…” dedi alçak bir sesle.Süveyda başını hafifçe yana çevirdi.“İstiyor muyum sence?”Cevap vermedi.Ama aralarındaki mesafe bir adım daha kısaldı.Süveyda döndüğünde neredeyse çarpıştılar.Nefesler birbirine karışacak kadar yakındılar artık.Bu kez geri çekilmedi.Mehmet Baran’ın eli yavaşça beline yerleşti.Ne sert ne de tereddütlü… sadece kararlı.Süveyda’nın parmakları onun ceketine dokundu.Bir anlık, istemsiz bir temas gibi başladı… ama geri çekilmedi.Bakışlar sustuğunda, geriye sadece o yoğun his kaldı.İlk yakınlaşma ani değildi.Yavaş, ölçülü… ama içinde biriken gerilimle neredeyse kaçınılmazdı.Süveyda gözlerini kapattığında, artık düşünmüyordu.Sadece hissediyordu.Onun dokunuşu, mesafeleri tek tek ortadan kaldırırken;Süveyda’nın içindeki direnç de aynı şekilde çözülüyordu.Bu bir teslimiyet değildi.Ama bir geri dönüş de yoktu artık.Gece ilerledikçe, aralarındaki sınırlar anlamını yitirdi.Sözcükler gereksizleşti.Geriye sadece birbirlerini ne kadar etkilediklerinin farkı kaldı.Ve bu…Başlangıçtı.

Unfold