Tomris’in Kalemi
ABOUT ME
ABOUT ME
STORY BY Tomris’in Kalemi
ATEŞLİ TUTKU +21
Reads
Kapı kapandığında dış dünyanın sesi tamamen kesildi.Süveyda bir an olduğu yerde kaldı.Odanın sessizliği, kalabalığın gürültüsünden çok daha yoğundu şimdi.Mehmet Baran arkasındaydı.Yaklaşması yavaştı. Acele etmiyordu.Sanki bu anın zaten kaçınılmaz olduğunu biliyordu.“Gitmek istiyorsan…” dedi alçak bir sesle.Süveyda başını hafifçe yana çevirdi.“İstiyor muyum sence?”Cevap vermedi.Ama aralarındaki mesafe bir adım daha kısaldı.Süveyda döndüğünde neredeyse çarpıştılar.Nefesler birbirine karışacak kadar yakındılar artık.Bu kez geri çekilmedi.Mehmet Baran’ın eli yavaşça beline yerleşti.Ne sert ne de tereddütlü… sadece kararlı.Süveyda’nın parmakları onun ceketine dokundu.Bir anlık, istemsiz bir temas gibi başladı… ama geri çekilmedi.Bakışlar sustuğunda, geriye sadece o yoğun his kaldı.İlk yakınlaşma ani değildi.Yavaş, ölçülü… ama içinde biriken gerilimle neredeyse kaçınılmazdı.Süveyda gözlerini kapattığında, artık düşünmüyordu.Sadece hissediyordu.Onun dokunuşu, mesafeleri tek tek ortadan kaldırırken;Süveyda’nın içindeki direnç de aynı şekilde çözülüyordu.Bu bir teslimiyet değildi.Ama bir geri dönüş de yoktu artık.Gece ilerledikçe, aralarındaki sınırlar anlamını yitirdi.Sözcükler gereksizleşti.Geriye sadece birbirlerini ne kadar etkilediklerinin farkı kaldı.Ve bu…Başlangıçtı.
Updated at
Karanlık Sınır +21
Reads
Aslan fısıltıyla konuştu: “Bu hafta Mardin’e geri dönüyoruz. Sen iyileşir iyileşmez yola çıkacağız.” Derin titreyerek arkasına yaslandı: “Beni aileme mi vereceksin?” Aslan onu kendine çevirdi, yüzünü avuçlarının içine aldı. “Sen’i benden sadece ölüm alır Derin. Sen’i onlara vermeye değil, benim olduğunu kanıtlamaya götürüyorum.” Derin’in gözleri dudaklarına kaydı: “Ama biz düşmanız…” Aslan dudaklarını Derin’in dudaklarına santimetreler kala durdurdu: “En güzel savaşımız bu olsun o zaman.” Derin’in kalbi deli gibi çarpıyordu. Aslan’ın elleri belinden yukarı kaydı, parmak uçları omurgasında dolaştı. Derin’in nefesi kesildi. Aslan onu duvara yasladı, dudaklarını boynuna gömdü. Dişleri hafifçe ısırdı, Derin’in inlemesi odayı doldurdu. Elleri Derin’in göğüslerine ulaştı, bluzunun düğmelerini tek tek açtı. Kumaş yere düştü, Derin’in çıplak teni ortaya çıktı. Aslan’ın ağzı göğüs uçlarına kapandı, emdi, yaladı. Derin’in elleri Aslan’ın saçlarını kavradı, onu daha derine çekti. “Aslan…” diye inledi.
Updated at
TAHRAN YASAK AŞKIN GÖLGESİNDE
Reads
TAHRAN'DA : GÜNAHIN ŞİFRESİ "Bazı günahlar sadece bedeni değil, ruhu da yakar; bazı eller ise dokunduğu her masumiyeti kirletmek için yaratılmıştır." Dışarıda kıyamet koparken, içerideki ud kokusu yerini terli tenlerin ve bastırılmış arzuların keskin kokusuna bırakıyor. Devletin demir yumruğu Abbas, yıllardır ördüğü o aşılmaz irade duvarlarını, Sare’nin ürkek nefesi karşısında yerle bir ediyor. Bu, romantik bir buluşma değil; bir avcının avını, bir efendinin kölesini en mahrem yerinden yakaladığı o vahşi andır. Zevk ve Acının Kanlı Dansı Beyaz çarşafların üzerinde yankılanan hıçkırıklar, Abbas’ın boğuk iniltileriyle bastırılıyor. Sare, hayatında ilk kez bir erkeğin o heybetli ağırlığını üzerinde hissederken, acıyla haz arasındaki o ince çizgide can veriyor. Abbas’ın pürüzlü elleri, genç kızın narin kıvrımlarında bir fatih edasıyla gezinirken; her dokunuş bir mühür, her nefes bir ihanet... "Seni sadece ben bozabilirim," diyen o otoriter fısıltı, Sare'nin kadınlığa ilk adımını attığı o kanlı çarşafta yankılanıyor. Sıcak Bir Gecenin Buzdan İnfazı Sare, o heybetli gövdenin altında eriyip biterken; sabahın ilk ışıkları, dökülen terlerin ve harcanan masumiyetin üzerine dondurucu bir sessizlik gibi çöküyor. Bir gece önce o yatakta bir kadını yeniden inşa eden eller, şimdi ceketinin düğmelerini iliklerken bir celladın soğukluğunu taşıyor. GÜNAHIN ŞİFRESİ, arzunun en karanlık, en çıplak ve en acımasız halini anlatıyor. Tahran’ın soğuk sokaklarına atılmış, teninde hala o adamın yakıcı izini taşıyan bir kadının sessiz çığlığı bu. Hazırlan... Bu hikâyede masumiyet sadece bir kurban, şehvet ise en büyük cellattır.
Updated at
KIZIL GONCA +21
Reads
KIRILGAN BİR MÜHÜR: GÜNAHIN NABZI Ölümle yaşam arasındaki o ince çizgide, tek bir vuruşluk canı olan bir kalbin hırçın şehveti... Dışarıda uğuldayan rüzgâr, içeride ise yanmaya yemin etmiş iki beden. Ömer Mehmet , o mağrur ve ulaşılmaz hoca kimliğini bağ evinin kapısında bırakırken; Aleyna, hem nefret ettiği hem de arzulamaktan kendini alamadığı adamın tenine ilk mührünü vuruyor. Bu, sadece bir aşk hikâyesi değil; bir adamın diz çöküşü, bir kadının ise o devasa otoriteyi çıplak elleriyle yıkışı. **Yasak, Sıcak ve Tehlikeli** Loş odada yankılanan sadece düzensiz nefesler ve tenin tene çarparken çıkardığı o davetkâr ses... Aleyna’nın parmakları, adamın gömleğini birer birer çözerken; Ömer Mehmet, hayatında ilk defa kontrolü kaybediyor. Genç kadının pürüzsüz teniyle buluşan o yorgun kalp, durma riskine meydan okuyarak en vahşi ritmine ulaşıyor. "Öldür beni Aleyna,diye inledi adam, dudakları kızın boynunda iz bırakırken. "Bırak bu gece senin teninde yok olayım, yeter ki son hissettiğim senin sıcaklığın olsun."* Tenin Ruha İhaneti Adıyaman’ın katı kuralları, yatağın çarşafları arasında eriyip giderken; her dokunuş bir öncekinden daha derin, her inilti daha yasak. Aleyna, adamın sol göğsündeki o ameliyat izini öperken ölümü kutsuyor; Ömer Mehmet ise Aleyna’nın gençliğinde yeniden doğuyor. KIRILGAN BİR MÜHÜR , arzunun sınırlarını zorlayan, nabzın her atışında şehveti ve tehlikeyi iliklerinize kadar hissettirecek bir başkaldırı.
Updated at