บัวใต้น้ำ
READING AGE 18+
“อ่ะ...อื้อ เจ็บนะพี่ราม แก้วเจ็บ อือ...” เคราสากของเขาขูดไถลำคอจนรู้สึกเจ็บแสบ
“อือ...ทีกับไอ้หมอเสียงอ่อนเสียงหวาน ทีกับผัวทำเป็นขัดขืน กูจะเอามึงบนเตียงผู้ป่วยเนี่ยแหละ” แล้วเสื้อผ้าของแก้วกาญจน์ก็ถูกถอดดึงออกจากร่างอย่างรวดเร็ว
“อือ...มะ...ไม่นะพี่ราม นี่มันเตียงผู้ป่วย”
“แล้วไง ก็ฉันจะเอา” เขาหยุดมือที่กำลังจะกระชากยกทรงของเธอพร้อมกับสวนกลับทันควัน
“อือ...มะ...ไม่นะพี่ราม แก้ว...แก้วไม่ยอม” เธอดิ้นสุดแรงเกิด แต่ก็แพ้แรงคนเหนือร่างที่กดคร่อมทับอยู่ดี และถ้าดิ้นแรงกว่านี้ก็กลัวจะตกเตียง
“หลังจากฉันเข้าไปในตัวเธอก่อนค่อยพูดคำนี้ว่าจะยอมหรือจะครางแก้ว อีกอย่างเธอก็หายแล้ว ฉันไม่จำเป็นต้องอดทนอีกต่อไป”
------------
“คุณ!” เธอเก็บลิปสติกในมือใส่กระเป๋าหันขวับไปมองคนที่ยืนกอดอกอยู่ด้านหลังทันที
“ตกใจอะไรกัน คิดถึงเหรอ หรือว่ากลัว” เขาเดินเข้าไปหาเธอแล้วก็เอ่ยต่อ...
“จะไปกับพี่ดีๆ หรือจะใหพี่ต้องใช้ความรุนแรง”
“ฉันท้องอยู่นะ”
“แล้วใครสน ท้องแล้วไง” น้ำเสียงกระด้างดังตอบกลับทันควัน
“คนต่ำช้า”
หึหึ
“ด่ามาเลยทูนหัว ก็บอกแล้วไงว่าจะไม่เสียเวลาอีกแล้ว ถ้าคิดนาน พี่จะอุ้ม” เขาเดินไปช้อนอุ้มเธอขึ้นแนบอก
“อื้อ...ปล่อยนะ ไม่ปล่อยจะร้องให้คนช่วยแน่”
“ร้องสิ จะจูบให้คนทั้งโรงพยาบาลดู และจะเอาให้คนทั้งโรงพยาบาลดูด้วย พี่ไม่ได้ขู่ พี่ทำจริงถ้ายังดื้อไม่เชื่อฟัง”
เงียบ!
Unfold
อุแว้! อุแว้! อุแว้!
เสียงเด็กทารกน้อยดังออกมาจากห้องคลอด คนเป็นพ่อที่ยืนลุ้นอยู่หน้าห้องคลอดตลอดแปดชั่วโมงก็น้ำตาคลอโอบกอดป้าปุ๊ทันทีเมื่อลูกน้อยได้ออกมาลืมตาดูโลกพร้อมกับประตูห้องคลอดเปิดออกมาแจ้งกับเขาว่าเขาได้ลูกชายอย่างที่แก้วกาญจน์ต้องการ ส่วนเขาอยากมีลูกสาวน่ารักๆ มาอ้อนเหมือนเธอ แต่จะว่าไปลูกชายก็ดีเหมือนกันจะได้ช่ว……
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
Waiting for the first comment……