ZORAKİ AĞA(+18)
READING AGE 18+
Ağa' nın kardeşinin kızıyım ben. Adım Helin. Babam ölünce Memduh Ağa bizi yanına aldı. Mendebur Ağa işte. Ve beni de evlendiriyor şimdi. Mardin' in en büyük köyünün ağasının oğluyla. Aslında büyük oğlu hayatta olsaydı kesin kendi kızını verirdi ama o ölünce iyice lanetli dediler o aileye. Dört oğullarından sadece bir tanesi hayattaydı. O da akıldan kıttı işte. O yüzden benim payıma düştü.
Dillere destan bir düğün yapıldı. Bahoz' u ilk kez düğünde gördüm. Konuşmuyordu. Acaba konuşamıyor mu diye düşünürken;
" Ağa olacak olmasam benimle evlenir miydin?" diye sordu.
" Bilmem. Tanımıyorum ki seni. " dedim.
" Şimdi evleniyorsun ama. " dedi. Bu adama aklı kıt diyorlardı ama pek öyle görünmedi bana.
" Bana sorana bak. O sidikli Hatice seninle evlenmeyi kabul etseydi sen benimle evlenir miydin sanki?" dedim.
Bir daha konuşmadı. Eve gidince yatak odasına çıkardılar beni. Bahoz ya da annesi gelir diye beklerken içeri benden bir kaç yaş büyük bir kız girdi.
" Önce sikiyle güzelce ilgileneceksin. Tamamen soyunmuş ol. Bahoz Ağa kimseyi soymayı sevmez. Kendini de. Onu da sen soyacaksın. " diye başlayıp anlatıyordu ki durdurdum.
" Sen kimsin?"
" Sanane. "
" Bahoz artık benim kocam. Ne demek sanane. Sen kimsin?"
" Sen yokken de ben vardım kızım. Senin görevin çocuk vermek, haddini aşma. "
" Öyle mi? Sen niye vermedin o zaman? " diyerek öfkeyle odadan çıktım. Kaynanam koridorun başındaydı.
" Bahoz evli mi?" diye sordum öfkeyle.
" O nereden çıktı?"
" Odama gelen kız kim?"
" Sibel. Evin çalışanı. "
" Sizin evin çalışanları başka işlerde de çalışıyor belli ki. O kız hemen şimdi kovulacak. "
Kaynanam sertçe kolumdan tuttu ve odaya geri sürükledi.
" Ne sanıyorsun? Koskoca Ağa oğlu bir seninle mi olacaktı? Sibel ne ilk ne de son olacak. Sende haddini bileceksin. " diyerek beni odaya itti.
" Anlattın mı bilmesi gerekenleri? " diye sordu Sibel' e.
" Anlatıyordum ama susturdu. "
" Neyse çocuk yapacak kadarını bilsin yeter. "
Unfold
Hasan beni çiftliğin kapısında beni bıraktığı yere geri geldiğinde yüzüme dikkatle baktı. Sanki yüzümden ne olduğunu okumaya çalışıyordu.
“Nasıl geçti?” diye sordu.
Bir an düşündüm. İçimde hala Tarık’ ın bakışları, söyledikleri, sessizliği dolaşıyordu.
“Umduğumdan daha kolay.” dedim.
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
Waiting for the first comment……