ดอกร่าน..บานฉ่ำ
READING AGE 18+
“อูยยย... มันใหญ่จัง...”
พิมพิกาอุทานออกมาแผ่วเบาอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ความใหญ่โตข่มขวัญนั้นทำให้เธอทั้งหวาดกลัวและโหยหาไปพร้อมกัน ในขณะที่มืออันสากระคายของศักดิ์เริ่มซุกซน สอดแทรกนิ้วเข้าไปใต้ขอบขากางเกงในตัวบางของเธอ
พิมพิกากลับนั่งนิ่ง ไม่คิดขัดขืนแม้แต่น้อย ร่างกายเธอกลับแอ่นรับสัมผัสจากมือหยาบนั้นอย่างเต็มใจ พร้อมจะกระโจนลงสู่กองไฟแห่งกามราคะที่กำลังลุกโชนอยู่เบื้องหน้าในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้า
ระรินจ้องมองจังหวะที่ศักดิ์พยายามจะจัดการกับปราการด่านสุดท้ายของเด็กสาวอย่างทุลักทุเล เธอจึงขยับกายที่กำลังเชื่อมติดอยู่กับท่อนเนื้อยักษ์ เอื้อมมือเรียวสวยไปเกี่ยวขอบกางเกงในตัวน้อยของพิมพิกาแล้วรูดออกทางปลายเท้าเสียเองอย่างรวดเร็ว โดยมีเด็กสาวคอยให้ความร่วมมือด้วยการยกสะโพกรับอย่างรู้ความ
พิมพิการู้สึกถึงมวลอากาศเย็นที่ปะทะกับจุดอ่อนไหวเพียงชั่วครู่ ก่อนที่ระรินจะใช้สองมือประคองสะโพกที่ร้อนผ่าวของเธอให้นั่งคร่อมลงบนใบหน้าของศักดิ์อย่างพอดิบพอดี
“อูยยย... ซี้ดดดด!”
พิมพิกาถึงกับหน้าหงายเชิด เมื่อสัมผัสได้ถึงเรียวลิ้นร้อนๆ ของศักดิ์ที่แลบออกมาตวัดเลียร่องแคมที่กำลังเยิ้มฉ่ำของเธออย่างหื่นกระหาย เด็กสาวโหย่งตัวขึ้นเล็กน้อยอวดแคมสีสดที่อวบอูมใหญ่เกินตัวท้าทายสายตาและปลายลิ้นของลูกจ้างหนุ่มที่รัวระริกเข้าใส่เม็ดเสียวจนเธอสั่นสะท้าน
Unfold
หยาดเหงื่อที่ยังอุ่นชื้นบนผิวเนื้อของคนทั้งคู่ค่อยๆ ระเหยกลายเป็นไอเย็นตามแรงลมจากหน้าต่างที่พัดเอากลิ่นฝนเจือจางเข้ามาในห้อง
ปรียานุชซบใบหน้าลงกับอกแกร่งที่ยังคงกระเพื่อมไหวตามจังหวะการหายใจที่เริ่มคงที่ รอยยิ้มละไมผุดพรายขึ้นบนริมฝีปากที่เพิ่งผ่านรสสัมผัสอันหอมหวาน นิ้วเรียวสวยค่อยๆ ลากไล้ผ่านมัดกล้ามหน้าอกที่แข็งตึง ก่อนจะหยุดเขี่ยว……
Dear Reader, we use the permissions associated with cookies to keep our website running smoothly and to provide you with personalized content that better meets your needs and ensure the best reading experience. At any time, you can change your permissions for the cookie settings below.
If you would like to learn more about our Cookie, you can click on Privacy Policy.
Waiting for the first comment……