ŞEHVETİN ANATOMİSİ

Yazar_dodo Romance

Kendi halimde bir genç kızdım. Yürüdüğüm yolda ideallerim varken, nereden bilebilirdim böyle olacağını...
Ben Kadife , adımı babaannem koymuş...
Doğduğum gün, odadaki herkesin yüreğine dokunan sıcacık bir yumuşaklık getirmişim. Babaannem beni kucağına ilk aldığında, gözlerimin içine bakıp parmaklarımı sevmiş. Anneme dönüp, "Bu kızın teni de, huyu da, ömrü de kadife gibi zarif olsun" demiş.
Onun anlattığına göre, bu ismin arkasında kökleri eskiye dayanan şöyle güzel bir hikaye var:
Babaannem gençliğinde terzilik yaparmış. Elinden en zor, en nazlı kumaşlar bile su gibi akar gidermiş. Bir kış gecesi, dışarıda göz gözü görmez bir fırtına varken kapısı çalınmış. Gelen, köyün uzak yamacında yaşayan ve o dondurucu soğukta doğum yapmak üzere olan gencecik bir kadınmış. Babaannem kadını hemen içeri almış, ocağı yakmış ve sabaha kadar ona yoldaşlık ederek bebeğin sağlıkla dünyaya gelmesini sağlamış.
Doğumdan sonra minik bebeği saracak sıcak bir örtü aramışlar, babaannem hiç düşünmeden çeyiz sandığına koşmuş. Sandığın en dibinde, yıllardır gözü gibi koruduğu, dokunmaya bile kıyamadığı zümrüt yeşili, sıcacık bir kadife kumaş varmış. O kumaşı çıkarıp bebeğe sarmışlar. Bebek, o yumuşacık dokunun içinde ağlamayı kesip huzurla uyuyakalmış.
Babaannem o geceden sonra kadifeyi sadece bir kumaş olarak değil; Zor zamanlarda gelen sıcaklık, sabır ve asalet olarak görmüş. Yıllar sonra ben doğduğumda, fırtınalı bir günün ardından güneşin açması gibi aileye bir neşe getirmişim. Kundaklandığım an ellerimi tutup, "Bu çocuk o kış gecesi hayatı güzelleştiren o kutsal kumaş gibi, dokunduğu her kalbi ısıtacak" diyerek adımı Kadife koymuş...
Şimdi ise tıp fakültesini dereceyle bitiren ben, rahmetli babaannemin doğup büyüdüğü kasaba da ve adının verildiği sağlık ocağında kasaba doktoruyum... Yani doktoruydum...

Unfold