BİLİNMEZ AŞK 2

Artemis YA&Teenfiction

Ben Aytaç; Oktay Bozoğlu'nun aşık olduğu kadını elinden alan kişi. Bu suç bana daha küçük bir bebekken yüklenmişti ama ben doğduğum gece hem annemi hem babamı kaybetmiştim. Annesini tanımayan büyüyen, babası hayata olmasına rağmen görmezden gelerek büyüyen küçük çocuktum.
Kalbimde bir eksiklik, ruhumda bir yara içindeki boşluğu her gün biraz daha fazla hissettim. Babam, beni tanımaktan kaçınmış, annemin gölgesinde büyümeye mahkum etmişti. Babamın gözlerinden kaçtığım her an, içimde açılan yara daha da büyüyordu. Annemi hatırlatan her şey, her bakış, her gülüş babamın acısını bir kez daha tazeliyordu. "Beni neden sevmiyorsun?" diye haykırmak istiyordum ama kelimeler boğazımda düğümleniyor çıkamıyordu. Gerçek bir aile sıcaklığından yoksun bir hayat sürmüş olsam da tek bir dosttum vardı; o da Ateş. Onunda tek ailesi bendim ve babamın yanında çalışsada benim korumam olarak etrafımdaydı. Artık babamla görünmezlik savaşıma son vermiş üniversitesiye başlamadan önce ayrı eve çıkmama itiraz etmemişti. Karanlık gecede yardım çığlıkları atan kızın sesini duyarken uzattığım yardım elinin hayatımda bir yara açacağını bilemezdim. İnci, hayatımın akışını değiştirecek bir rüzgar gibi geldi ve sanki benim için dünyama aitti. İnci'nin gözleri karanlığımı aydınlatan yıldızlar gibi parlıyordu. Zamanla aramızda bir şeyler değişmeye başladığında İnci yaralarıma merhem olmaya başlamıştı. Hayatımda ilk defa her şey çok güzel giderken İnci'nin sakladığı sır beni yalnızlığıma tekrar mahkum etti. O gece saldırıya uğrayan kızın çağresizce yardım çığlıkları attığını zannederken babamın kurduğu bir tuzak olduğunu bilmiyordum. Ateş sadece o geceyi araştırmak istediğinde İnci'nin hakkındaki gerçekleri öğrenmiştim. Babamla yüzleşip geçmişin yükünden kurtulmak hem de İnci hakkındaki gerçekleri yüzüne vurarak hatalarını ve pişmanlıklarını önüne serdim. Geçmişin gölgeleriyle yüzleşmek, geleceğimizi aydınlatmak için bir adım atmak zorundaydım.

Unfold