กาลครั้งหนึ่งรักถูกหักหลัง

ทรีเฮ้าส์ Romance

'แอบรักเพื่อน' เขาทุ่มสุดชีวิตให้กับ 'รักแรก' แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือการหักหลัง ครานี้มาเจอกันอีกครั้งอย่าหวังเลยว่าเธอจะมีความสุขอีกต่อไป
แนะนำตัวละคร
“พันไมล์”
อัครเนศร์ กาลนิลศิริ
อายุ25 สูง 186 ซม. เลขนำโชค 60
เจ้าของเรือนหน้าหล่อเหลา ผิวขาว สูงโปร่ง เป็นเจ้าของบริษัท SOW Group ทำเกี่ยวกับโลจิสติกส์ นิคมอุตสาหกรรม ระบบสาธารณูปโภคและพลังงาน และบริการด้านดิจิทัลทั้งในประเทศและเอเชีย
นิสัย นิ่ง : ไม่พูดพร่ำทำเพลง ถ้อยคำทุกคำออกมาด้วยความหนักแน่นและมีเป้าหมาย
สุขุม : ท่วงท่าสงบราวกับไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ทำให้เขาสะเทือนใจได้ง่าย
ดุดัน : คิ้วเข้ม ขอบตาลึก สายตาคมกริบที่เหมือนมองทะลุจิตใจคนอื่น
เสียงต่ำ น้ำเสียงนุ่มลึก ทุกคำพูดออกมาช้า ๆ ชัดถ้อยชัดคำ เป็นการสื่อสารที่มีน้ำหนักและส่งผลต่อผู้ฟัง
ภาษากายไม่ค่อยแสดงอารมณ์ : มักยืนหรือเดินด้วยท่าทางมั่นคง ไม่ยิ้มง่าย แต่ถ้ายิ้มจะเป็นรอยยิ้มเพื่อธุรกิจเท่านั้น
วางตัวเกินอายุ : การแต่งกายเรียบร้อย เป๊ะทุกกระเบียดนิ้ว ท่าทางมั่นใจ เป็นผู้ชายที่ควบคุมสถานการณ์ได้อยู่หมัด
ฐานะ : นักธุรกิจไฟแรง รวย หมกมุ่นอยู่แต่กับงาน เพราะธุรกิจของเขาได้มาจากพ่อเลี้ยง
คำพูดติดปาก : “เวลาคือทรัพย์สินที่มีค่าที่สุด อย่าทำให้มันสูญเปล่า”
แพนนี
ศินาณดา วารีฆัมพร
อายุ 25 ปี สูง 172 ซม. อาชีพ พนักงาน
หน้าตาสะสวย เมื่อก่อนเป็นคุณหนูแต่ชีวิตอาภัพให้กลายเป็นคนจน
นิสัย : แต่ก่อน: โตมากับความสบาย ความเป็นเจ้าหญิงในบ้าน ผู้คุ้นเคยกับชีวิตหรูหราและได้รับทุกอย่างตามใจ
ปัจจุบัน : พูดตรง ไม่อ้อมค้อม และไม่ชอบให้ใครมาสั่งหรือควบคุม แววตาที่เคยสดใสกลายเป็นแข็งแกร่งและแฝงความเจ็บปวด อยากสู้เอง อยากพิสูจน์ตัวเอง มีความมั่นใจในตัวเองสูง
รูปร่าง : ผอมตัวเล็กลงจากชีวิตที่ต้องต่อสู้ดิ้นรนและอดอยาก
ฐานะทางบ้าน : คุณหนูตกอับ
💥สปอยล์💥
คนมาใหม่หยุดยืนเบื้องหน้าทุกคน ถือวิสาสะใช้ดวงตาคู่สวยมองคนบนเก้าอี้ตั้งแต่คนสุดท้ายไล่มายังหัวโต๊ะ เดาได้ไม่ยากว่าความน่าเกรงขามที่แผ่ออกมาจากคนนั้นบ่งบอกถึงตำแหน่งประธานบริษัท
ทว่า...
แวบแรกที่หันมาสบตากับเขา เวลารอบตัวก็เหมือนหยุดนิ่ง
หัวใจของเขาและเธอเต้นสะดุดชั่ววินาที ต่างฝ่ายต่างเบิกตากว้าง เพราะทั้งคู่ไม่ใช่คนแปลกหน้ากัน
เธอคือเพื่อนเก่าสมัยมัธยม คนที่เคยเป็นทุกอย่างให้กับเขาและเป็นคนที่หายไปจากชีวิตโดยไม่มีคำลา
มองสบกันเพียงห้าวินาทีเป็นฝ่ายเธอที่เบือนหน้าไปหาคนตรงกลางแทน หญิงสาวกะพริบตาเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มบาง ๆ อย่างคนที่รู้ตัวดีว่าตอนนี้ไม่ได้มาในฐานะ "เพื่อนเก่า" แต่เป็น "ผู้สมัครงาน"
“สวัสดีค่ะ ดิฉันชื่อศินาณดามาสัมภาษณ์ในตำแหน่งพนักงานไอทีค่ะ”
ท่านประธานได้ยินเช่นนั้น ขยับแผ่นหลังออกจากพนักเก้าอี้มานั่งเหยียดกายตรง ตั้งศอกทั้งสองแขนไว้กับโต๊ะ ประสานนิ้วหยาบเข้าด้วยกัน ก่อนที่นัยน์ตาคมกริบจะหรี่ลงจ้องจริงใจมองคนเบื้องหน้า พ่นลมหายใจแผ่วเบาผ่านริมฝีปาก แล้วพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นกว่าปกติเล็กน้อย
“หึ! เจอกันอีกจนได้” รอยยิ้มร้ายปรากฏในรอบหลายปีกับคนสุขุม นานมากแล้วที่ประธานบริษัทไม่เลือดพล่านขนาดนี้

Unfold