พยศรักเมียมาเฟีย
READING AGE 18+
“อยากมีชีวิตที่ดีและสุขสบายเธอก็ควรที่จะเปลี่ยนตัวเองแล้วหัดทำตัวดีๆ กับฉันนะ”
“ทำดีแล้วไปเป็นเมียบำเรอของคุณน่ะเหรอ เหอะ.....ไม่มีทางหรอก ดีกับคุณ คุณก็ร้ายกับฉัน เพราะงั้นฉันจะทำอะไรก็ได้ที่ฉันทำแล้วสบายใจ”
“เดี๋ยวนะ ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจอะไรผิด เธอเป็นแค่นางบำเรอเท่านั้นวาเนสซ่า มันไม่ควรมีคำว่าเมียอยู่ในประโยคเพราะมันดูสูงส่งเกินไปสำหรับผู้หญิงอย่างเธอ”
เหมือนถูกเขาตบหน้าฉาดใหญ่ แสบๆ คันๆ และมันก็สร้างความอับอายให้ตัวเองมากเหลือเกิน วาเนสซ่าไม่อาจสบตาของแอเรียลได้อีก เธออับอายที่พูดออกไปอย่างนั้น และอับอายที่เขาให้ความสำคัญกับสถานะของเธอจนต้องรีบเข้ามาแก้ไขให้เธอเข้าใจอย่างถูกต้อง
เธอมันก็เป็นได้แค่ ‘นางบำเรอ’ เท่านั้นวาเนสซ่า!
“ถ้าเข้าใจสถานะของตัวเองดีแล้วเธอก็ควรทำหน้าที่ของเธอ”
“ฉันไม่.....” หญิงสาวทำท่าว่าเธอจะปฏิเสธเขา แอเรียลเอามือบับแก้มของเธอแรง เขามองเธออย่างดุดัน วาเนสซ่ารู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ไปทั่วทั้งเนื้อตัว
Unfold
แอเรียลและวาเนสซ่าเดินทางมารับลูกชายกลับคฤหาสน์ และระหว่างการเดินทางกลับนั่นเองจู่ๆ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนก็พูดเรื่องที่ทำให้คนเป็นบิดาและมารดาถึงกับอึ้งจนแทบพูดไม่ออก
“น้องเอลคิดว่าน้องเอลอยากแต่งงานครับ”
“น้องเอลจ๊ะหนูเพิ่ง4ขวบนะลูกแล้วจะไปแต่งงานกับใครเหรอจ๊ะ”
“น้องดาด้าครับ”
“คุณพระ!” วาเนสซ่……
Waiting for the first comment……