İKİNCİ BAHAR

Güllerin Diyârı⚘️ YA&Teenfiction

Ben Kardelen hayata bir sıfır geriden başladım. Annem beni doğururken ölmüş, babam da annemin kırkı çıkar çıkmaz evlenmiş. Beni 12 yaşıma kadar babaannem büyütmüş. Babaannem ölünce üvey annem bana çok kötü davranmaya başladı, evin hizmetçisi gibiydim. On sekiz yaşıma gelince üvey annem Hacer beni kendi akrabasıyla evlendirmeye zorluyor. Adam otuz yaşında, evlenmiş, boşanmış; içki, kumar her şeyi var. Mahalleden Hakan var, hem öksüz hem yetim, birbirimizi seviyorduk. Babam ailesi yok diye istemedi. Üvey annemin akrabası yarın istemeye gelecekti, Hakan'la kaçmaya karar verdik. Her şeyi ayarlamıştı. O kapıdan kaçar gibi çıkarken hiç arkama bakmadım. Beraber İzmir'e kaçtık. İlk sene zorlandık ama sonra bir düzen oturttuk. Bir kızımız oldu, bir yaşında. Biz evleneli 3 sene olmuştu. Bir şekilde geçiniyorduk, ta ki o güne kadar... Kızımın ikinci yaş gününü kutlamak için dışarı çıkmıştık. Parkta oynuyordu. Babasına gelip "Dondurma" dedi ve Hakan kızını kırmadı ve dondurma almaya gittiler. Sonra bir fren sesi duydum. Arkamı döndüm kızım ve eşim yerde kanlar içinde yatıyordu. Ben koşarak yanlarına gittim. Ambulans geldi. Hastaneye gittiğimde önce kızımın sonra da eşimin ölüm haberini aldım. Sonrasını hatırlamıyorum, gerisi karanlık. Ben nasıl yaşayacaktım onlar olmadan? Nasıl olacak bilmiyordum ama benim hayatım ondan sonra değişti…

Unfold