Abimin Emaneti +21
READING AGE 18+
“Berfin…” dedi nefesi kesilirken. Makinenin sesi hızlanmaya, odadaki gerilim artmaya başlamıştı. “Berfin sana emanetidir. Ona sahip çık, kimsenin vicdanına bırakma. ”
Aslan, duyduğu bu sözle dona kaldı. Törenin, bu duvarların, bu toprağın kanunu yüzüne bir tokat gibi çarpmıştı. Gözyaşları içinde başını salladı. “Abi yorma kendini, yalvarırım sus…”
Fakat abisi durmadı, son bir gayretle, adeta can havliyle Aslan’ın yakasına tutundu. Gözleri kocaman açılmıştı, söylemesi gereken o son, belki de kimsenin bilmediği o en önemli gerçek dudaklarında can çekişiyordu.
“O iyi… masum bir kız,” diye fısıldadı, yakasını tuttuğu eli titrerken. Aslan’ın gözlerinin tam içine, ruhunun en derinlerine bakıyordu. “Ona… ona hiç doku-“
Kelime dudaklarında yarım kaldı. Aslan’ın yakasını sımsıkı tutan o el, bir anda tüm gücünü yitirerek cansızca yatağın kenarına düştü.
Unfold
Berfin, merdivenleri ağır ağır çıkarken arkasından bakakalmıştım. Karımın her adımı, içimdeki öfkeyi biraz daha körüklüyordu. Tam peşinden gitmek için hamle yapmıştım ki, Kutay avlu kapısından telaşla girdi.
“Ağam!” dedi Kutay, nefes nefese yanıma vararak. “Hastaneden aradılar. Aileniz sizi bekler, Davut Ağam acil gelsin dedi.”
<……
Waiting for the first comment……