สาวน้อยนางบำเรอ

ครีบปลาวาฬ Romance

ในฐานะนางบำเรอผู้น่าสงสาร เขาใจดีให้เธอขออะไรก็ได้สามอย่าง เธอจึงขอ....
“1.หนูขอข้าวครบ 3 มื้อ
2. หนูขอที่ซุกหัวนอนที่สบาย
3.หนูขอให้คุณมองหนูเป็นมนุษย์ที่มีเลือดเนื้อและหัวใจไม่ใช่สัตว์หรือสิ่งของ”
ดวงตาหวานกลมโตสีน้ำตาลเข้ม สบเข้ากับดวงตาสีอำพันคมกริบราวกับอาวุธสังหาร
นัยน์ตาคู่นั้นทรงเสน่ห์ยิ่ง สาวน้อยรีบก้มหน้าลงฉับพลัน ขณะเดียวกันนั้นเอง เธอได้ยินเสียงหัวเราะ ‘หึ’ ในลำคอของคนที่นั่งฝั่งตรงข้าม
“นี่แหละของขวัญที่ฉันเอามาสมนาคุณนาย”
“นายจะให้ฉันเลี้ยงลูก?”
ภาริตาขนลุกซู่ เกิดอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาวราวกับคนเป็นไข้ น้ำเสียงของเขาทุ้ม แต่แฝงด้วยอำนาจที่น่าเกรงขามและน่าหวาดกลัว มือเรียวกุมประสานกันบนตักนุ่ม บีบเบาๆให้กำลังใจตัวเอง
“ก็แล้วแต่นาย ฉันให้แล้วไม่เอาคืน ฉันไม่ชอบติดค้างบุญคุณใครด้วย”
“หาเรื่องให้ฉันปวดหัวมากกว่า”
หยางจื่อหรงทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ พยักพเยิดหน้าเพื่อนสนิทมายังสาวน้อยที่เอาแต่นั่งก้มหน้าไม่พูดไม่จา หยางจื่อหรงคลี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ รู้ว่าสาวน้อยประหม่าและหวาดกลัว แต่เขาก็ยังจะกลั่นแกล้ง
ช่างเป็นผู้ใหญ่ที่ใจร้ายมากจริงเชียว
“ริต้า”
“ค...คะ?”
“เงยหน้าขึ้น ทักทายลุงเขาหน่อยสิ ลุงเขาจะได้เอ็นดูเธอ”

Unfold