Karanlığın Kalbi
READING AGE 18+
"İnsanlar almadan vermez biliyorum. O yüzden...Sana ne istiyorsan vereceğim ki sen de bana ver istediğimi. Ne istiyorsan. Çocuksa çocuk, intikamsa intikam, acıysa acı."
Pamuğu gelişi güzel fırlattığımda ona doğru adımlıyordum.
"Ama sen de bana bir şeyler vermelisin Alaz Elezer."
"Ne istiyorsun?" diye bıkkınca sorduğunda derince bir nefes alıp cesaretimi topladım.
"Öncelikle sevdiğim adamı rahat bırakacaksın ve kız kardeşimi de. İkincisi de...Benden neden bu kadar nefret ettiğini söyleyeceksin."
"Öyle mi? Sen bana bunların karşılığında ne vereceksin?"
Cüretkâr bir gülümseme eşliğinde sessizce elbisemin fermuarını açıp ayağımın dibine düşmesine izin verdim.
Unfold
1 HAFTA SONRA
Hastane koridorunda attığım adımlar o kadar yavaş ve güçsüzdü ki 35 dakikanın sonunda ancak asansöre gelebilmiştim.
"Esila çok zorlanıyorsan tekerlekli sandalye alalım." Diyen Alaz'ın koluna daha sıkı tutundum.
"Hayır, seninle yürümeyi özledim." Dediğimde şaka payı yokt……
Waiting for the first comment……