โหมดหลงเมีย
READING AGE 4+
"ถ้าไม่รักรัก รักจะจูบนะ! "
"ไม่! "
ทันทีที่ได้ยินคำตอบของคนที่นอนอยู่บนตักฉันโน้มใบหน้าลงไปจูบริมฝีปากหนาทันที
"ถ้าเฮียไม่รักรัก..รักจะจูบ แต่ถ้าเฮียบอกรักรัก..รักจะหยุด"
"ไม่รัก! "
"งั้นจูบ! "
ฉันบดขยี้ริมฝีปากอีกฝ่ายอย่างมันเขี้ยว กล้าดียังไงถึงปฏิเสธความรักของฉันคนนี้อย่างไร้เยื่อใย! อุตส่าห์ลงทุนจีบมาตั้งสามเดือนกว่าๆ ถ้าเป็นคนอื่นฉันไม่เอาแล้วนะ รู้ไหมว่าฉันต้องอดทนมากขนาดไหนที่จะไม่ขืนใจเขา!
"รักไหม? "
"ไม่! "
เฮียชลปฏิเสธนับครั้งไม่ถ้วนและทุกครั้งที่เขาปฏิเสธออกมาฉันก็จะจูบอย่างที่บอก จูบให้ปากเปื่อยไปเลย จูบจนกว่าเขาจะบอกรักฉัน ถ้าเขาไม่ยอมบอกฉันก็จะจูบอยู่แบบนี้แหละ! เอาให้รู้ว่าฉันทำจริงพูดจริง!
"รักไหมอะ"
"ไม่! "
"แต่รักรักเฮียจริงๆ แล้วนะ" ฉันจูบเฮียชลอีกครั้งอย่างนุ่มนวลที่สุด "บอกรักสักทีเถอะ ปากบวมเจ่อหมดแล้วนะ"
"ไม่! "
ฉันจะจูบเฮียชลอีกครั้งแต่มันฉุกคิดอะไรออกมาได้ การที่คนคนหนึ่งปฏิเสธออกมาได้นั้น มันต้องออกมาจากใจและเด็ดขาด แต่คนปฏิเสธยอมปล่อยให้ฉันกระทำ...มันใช่เหรอ? มันไม่ย้อนแย้งกับคำพูดเหรอ?
"นี่ถ้าไม่เข้าข้างตัวเองมากเกินไป...เฮียปฏิเสธเพื่อจูบรักเหรอ" ฉันก้มลงไปมองก็พบว่าเฮียชลลืมตามาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
เราสองคนสบตากันอย่างเนิ่นนานก่อนที่เขาจะพูดอะไรบางอย่างออกมาที่ทำเอาฉันเขินแทบบ้า
"ไม่! "
Unfold
3 เดือนผ่านไป
ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของลูกสาวกำลังงอแงเหมือนอึดอัดกับบางอย่าง
"ไม่ต้อง เดี๋ยวเฮียเอง" มือสากดันอกฉันให้นอนอีกครั้งตามด้วยตัวเขาเองเดินลงจากเตียงเพื่อไปหาลูกทันที
ฉันมองแผ่นหลังกว้างจนขอบตาร้อนผ่าว มันมีแต่ความอบอุ่นอยู่ในตัวเขา ตอนแรกที่เจอกันฉันแค่คิดว่าเขาหล่อและอย……
Waiting for the first comment……