Hazar Ağa

“Biri seni böyle yakalarsa,” dedi Aren, burnunu Dolunay’ın saçlarına gömüp derin bir nefes alarak, “Kalp atışlarını duyarsın. Korkusunu koklarsın. Şu an ne kokusu alıyorsun Dolunay?”Dolunay başını hafifçe geriye, Aren’in omzuna yasladı. Gözleri kendiliğinden kapanmıştı. “Arzu...” dedi fısıltıyla, düşünmeden.Aren’in vücudu kasıldı. Hızla Dolunay’ı kendine çevirdi. Şimdi yüz yüzeydiler, aralarında milimler vardı. Aren’in elleri Dolunay’ın yüzünü avuçladı.“Evet,” dedi hırıltıyla. “Ve eğer o lanet olası çakallar olmasaydı şu an eğitim sahasında değil, yatakta sana neler öğretebileceğimi hayal bile edemezdin.” kitap adı: Ay Işığı Laneti [+18]