ณัชชาพัชร์
ABOUT ME
ABOUT ME
STORY BY ณัชชาพัชร์
พายุเสน่หาCEOร้าย
Reads
บลิซเซิร์ด หนุ่มนัยน์ตาสีอำพันเข้ม เขาเย็นชาราวกับน้ำแข็ง แต่เธอกลับทำให้เขาลุกเป็นไฟ กับ เอมฤทัย ผู้หญิงที่น่าปรารถนาทุกครั้งที่เข้าใกล้ แต่ขอบอกว่าเขาเกลียดเธอเข้าไส้ และรังเกียจเธอสุดๆ จนต้องหยุดเตือนใจตนเองทุกนาทีที่ได้ใกล้ชิด ‘ว่าเขารังเกียจเธอ!’ “ฮึ! คิดจะเสนอตัวให้ผมหรือ ถ้ายั่วไม่เก่งจริงก็อย่ามาขายให้ผมเลย ผมไม่ซื้อหรอก” “ไม่เป็นไร คืนนี้ฉันบริการคุณฟรีๆ ก็ได้ ผู้ชายหล่อๆ เถื่อนๆ อย่างคุณหาง่ายเสียที่ไหน” จบคำเธอก็จัดการยั่วเขา จนสุดความสามารถ! “คิดเหรอ ว่าแค่นี้จะทำให้ผมมีอารมณ์อยากจะนอนกับคุณ” แล้วเธอก็จัดการปลดกระดุมเสื้อของเขาออกทีละเม็ด แต่เขาก็กลัดกระดุมเข้าไปใหม่ตามเดิม “โอเค ถ้าคุณไม่อยากจะถอดชุดก่อน ฉันจะเป็นคนถอดเสื้อผ้าของฉันออกก่อนก็ได้” ทว่าพอเขาเริ่มทนยั่วยุไม่ไหว แล้วหันกลับมาเป็นฝ่ายรุกบ้าง “คุณบลิซเซิร์ด ปล่อยฉันนะ!” “หึๆ ทีแบบนี้บอกให้ปล่อย เมื่อกี้ยังอวดเก่งอยู่เลย” เอมฤทัยทั้งหวาดหวั่น ทั้งตื่นตระหนก กลัวว่าบลิซเซิร์ดจะบ้าคลั่งข่มเหงเธอขึ้นมาจริงๆ “ฉันเป็นแค่นางโลมชั้นต่ำ เป็นแค่โสเภณีสกปรก คุณยังคิดจะมาเกลือกกลั้วกับฉันอีกเหรอ” “ก็คุณมายั่วผมจนอยากทำไมล่ะ ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะ และตอนนี้ผมก็อยากจะลองของต่ำๆ ดูบ้าง ว่ามันจะให้ความรู้สึกต่างกันอย่างไรกับของสูงๆ ผู้หญิงที่ผ่านมือชายมามากมายอย่างคุณ คงไม่ต้องทะนุถนอมมากมายหรอกมั้ง ถ้าชอบแรงๆ ก็บอกกันได้นะ ผมจะจัดให้” สิ้นประโยคหวาดเสียวจนเสียววาบเข้าไปในช่องท้อง ใบหน้าคมคร้ามก็ก้มต่ำลงมาอย่างรวดเร็ว ด้วยประกายตาวาววับร้ายกาจ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้าง หัวใจเต้นรัวแรงยิ่งกว่ากลองศึกด้วยความหวาดหวั่น เมื่อใบหน้าหล่อเหลาดุดันก้มต่ำลงมา จนริมฝีปากหยักลึกแทบจะชิดเรียวปากสีกุหลาบของเธออยู่รอมร่อ “อย่า!”
Updated at
เล่ห์เสน่หาCEOร้าย
Reads
ไอรอน คิดว่าดอกไม้ริมทางอย่าง อัญชัน ก็คงต้องการรวยทางรัดด้วยการยัดเยียดตัวเองให้กับผู้ชายรวยๆ อย่างเขาเพื่อแลกกับเงินทองและความสะดวกสบาย ‘หล่อนมาได้จังหวะพอดีเลย!’ ทว่าชายหนุ่มกลับคิดไม่ถึงว่าอัญชันจะกลายมาเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่ทำให้เพลิงปรารถนาในกายของเขาลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง และร้อนแรงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่านัก “ว้าย!” ร่างแกร่งกำยำเปลือยเปล่าทั้งร่างที่มีน้ำใสๆ เกาะพราวเต็มตัวตรงหน้า มันช่างเซ็กซีสวยงามบาดอารมณ์สาวมากเหลือเกิน แต่สำนึกที่รู้ว่าร่างแกร่งกำยำที่กอดประคองเธออยู่นี้ไม่ได้สวมใส่อะไรแม้แต่ชิ้นเดียว ก็ทำให้สาวน้อยด้อยประสบการณ์รักแทบลมจับ ไอรอนก็ตกใจแทบช็อกเหมือนกันที่ได้ยินอัญชันร้องเสียงหลงอยู่ใกล้ๆ ดีที่เขาไวมากพอที่จะกระโจนออกมานอกอ่างแล้วรับร่างนุ่มของเธอเอาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นแม่สาวน้อยจอมซุ่มซ่ามนี่ได้หัวร้างข้างแตกแน่ๆ “ไม่เป็นอะไรใช่ไหม” “มะ...ไม่เป็นอะไรค่ะ” ร่างเล็กเริ่มขยับตัวแต่เหมือนจะไร้เรี่ยวแรง ลมหายใจขาดห้วง รีบตอบออกไปทั้งที่ใจยังเต้นระทึกไม่หาย ร่างกายเปลือยเปล่าสุดเพอร์เฟกแนบชิดขนาดนี้ ถ้าไม่รู้สึกรู้สาอะไรก็ไม่ปกติแล้ว สาวน้อยตัวแข็งทื่ออยู่ในอ้อมกอดแข็งแรงอยู่นาน เมื่อสบตาเข้ากับดวงตาสีบรั่นดีคมกล้าเป็นประกายระยับ ก่อนจะกวาดมองเครื่องหน้าคมคร้ามที่อยู่ใกล้แค่แมลงวันหนึ่งตัวบินผ่าน ด้วยใบหน้าที่แดงซ่านไปจนถึงใบหูโดยไม่รู้ตัว กว่าจะได้สติร่างสูงก็กอดประคองร่างนุ่มลุกขึ้นยืนเรียบร้อยแล้ว “ขอบคุณ...มาก...นะคะ” หญิงสาวเอ่ยตะกุกตะกัก เขินจนแก้มนวลสองข้างร้อนจัดราวกับถูกไฟลวก พยายามไม่มองต่ำเลยแผงอกแกร่งลงไป ไม่อย่างนั้นเธอต้องลมจับหรือไม่ก็หัวใจวายตายแน่ๆ “เปลี่ยนคำขอบคุณ เป็นอย่างอื่นได้ไหม” แก้มนวลสองข้างที่แดงจัดราวกับมะเขือเทศสุกเพราะความขวยเขินและประหม่ารุนแรงของเจ้าตัว ทำให้ไอรอนนึกอย่างแกล้งลูกเจี๊ยบของเขาขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาคมกริบดุจตาของพญาเหยี่ยวจึงจ้องลึกลงมาไม่กะพริบ มันตรึงทุกความรู้สึกของหญิงสาวราวกับถูกสะกดจิตให้เธอเป็นใบ้ไปชั่วขณะ ‘จะเปลี่ยนคำขอบคุณเป็นอะไรหรือ’ ทำไมวินาทีนี้สมองถึงคิดอะไรไม่ออก ดวงตาสีน้ำตาลเข้มไหวระริกไปมา มองริมฝีปากบางเฉียบสวยเกินชายที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นระรัว แรงขึ้น แรงขึ้น จนแทบลืมหายใจ “ยะ...” ร่างนุ่มถูกวางลงบนที่นอนหนานุ่มอย่างเบามือ ก่อนที่ร่างหนาจะตามขึ้นมาคร่อมทับกักขังคนตัวเล็กเอาไว้ด้วยลำตัวที่เต็มไปด้วยเสน่หาของเขา ร่างกายใหญ่โตเหนือร่างช่างอบอุ่นนัก เธอปรารถนาที่จะถูกกักขังไว้ในอ้อมกอดนี้ตลอดกาลหากเป็นไปได้ อยากให้เขามีเธอแค่เพียงคนเดียว อยากให้ดวงตาทั้งสองข้างของเขามีไว้เพื่อมองเธอคนเดียว เธอควรจะทำอย่างไรดี ต้องทำดีมากแค่ไหนถึงจะได้หัวใจของผู้ชายคนนี้มาครอบครองตลอดไป
Updated at
เพลิงเสน่หาCEOร้าย
Reads
ฟรานซิส ฟาร์นองเดซ เจ้าพ่อธุรกิจไวน์รายใหญ่ที่สุดแห่งอัลซาส ประเทศฝรั่งเศส เขาไม่ต่างกับอสูรร้ายที่ร้ายกาจ ป่าเถื่อน เพียงเพื่อจะกำจัด ‘ผู้หญิงที่หวังรวยทางลัด’ อัญญาลิน ทายาทสาวเพียงคนเดียวของเจ้าของบริษัทไวน์เนอรี่ชั้นแนวหน้าของไทย เธอตั้งใจไปเที่ยวฝรั่งเศส เพียงเพื่อจะหาความรู้เรื่องการผลิตไวน์มาบริหารงานช่วยผู้เป็นพ่อเท่านั้น แต่ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอ ‘น้องชายของเขา’ “คุณกำลังเข้าใจผิด” “เปล่า ผมกำลังเข้าใจถูกต่างหาก และผมก็รู้ว่าจริงๆ แล้วคุณเองก็คงแอบมีใจให้ผมไม่น้อย ไม่อย่างนั้นคุณจะยั่วผมท้าทายผม ด้วยการขัดคำสั่งผมเหรอ เพราะคุณก็รู้ดีอยู่แล้วนี่ ว่าเวลาที่คุณขัดคำสั่งผมแล้ว ผมจะลงโทษคุณอย่างไรบ้าง ต้องการแบบนี้ใช่มั้ย ได้...ผมจะจัดให้” ศีรษะดกดำโน้มต่ำลงมาทันที อัญญาลินคิดเสมอว่าฟรานซิสรังเกียจเธอ หญิงสาวอยากจะรู้จังว่า ในสมองของเขาเคยคิดถึงเธอในแง่ดีบ้างหรือเปล่า หรือคิดแต่จะหาเรื่องทำให้เธอเป็นคนผิดที่คิดขัดคำสั่งเขาแล้วหาทางลงโทษเธอตามอำเภอใจ ‘ผู้ชายไม่มีหัวใจ’ อัญญาลินคิดได้แค่นี้ แล้วสติสัมปชัญญะของเธอก็ดับวูบลงทันที “ก็ได้! ในเมื่อคุณไม่เคยเห็นผมเป็นคนดีในสายตา ผมก็จะขอเป็นคนเลวอย่างที่คุณประณามก็แล้วกัน” ฟรานซิสสะกดเสียงต่ำลอดไรฟัน มองหน้าคนดื้อรั้นไม่ยอมฟังเหตุผลด้วยประกายตาแข็งกร้าววาววับ ด้วยอารมรณ์คุกรุ่นผสมผสานกับอารมณ์ปรารถนาของร่างกายที่อัดแน่นมานานแล้ว เขาผลักร่างบอบบางที่มีเพียงผ้าแพรปกปิดร่างกายให้นอนราบลงไปกับที่นอน ก่อนที่จะคร่อมทับร่างของเธอเอาไว้ สวมบทอสูรร้ายบ้ากามทันทีโดยไม่ฟังเสียงร้องอ้อนวอนใดๆ จากหญิงสาวอีกต่อไป
Updated at
เจ้าพ่อคาสิโนคลั่งรักเมียบำเรอ
Reads
เอเลียส เจ้าพ่อคาสิโนแห่งนีซผู้มั่งคั่ง ชื่อ โจฮาน ชื่อนี้เป็นชื่อของนักธุรกิจหนุ่มที่'ทำงานด้านสว่างๆ ใครก็รู้จักดี’ เขาคิดเสมอว่าเงินสามารถซื้อทุกอย่างได้ เขาพบนิสาชลในสถานที่ที่ไม่ควรพบ เจอหน้าครั้งแรกเขาก็สบประมาทเธอ เขาว่าเธอเป็นเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม เธอไม่ยอม เลยโน้มใบหน้าเขาลงมาจูบอย่างบ้าบิ่นเหมือนคนสิ้นคิด ทว่ามันก็ทำให้เขาติดใจ แล้ว บอกเธอทิ้งท้ายว่า "กล้าหาญมากนะ แล้วสักวันฉันจะจูบคืน”
Updated at
ทาสพิศวาสจอมมาร
Reads
เขาคิดเสมอว่านรกส่ง ‘หล่อน’ มาให้เขา แต่เขาจะพาหล่อนขึ้นสวรรค์ในฐานะ ‘ทาสสวาท’ เขาไม่สนหรอกว่าหล่อนจะดิ้นมากแค่ไหน เพราะตอนนี้เขาก็เหมือนเจ้าชีวิตของหล่อน เขามีสิทธิ์ทุกอย่างในตัวหล่อน จะฉุดหล่อนขึ้นสวรรค์หรือลงนรกก็ได้ทั้งนั้น เพราะมันเป็นเงื่อนไขที่เอวิตาเต็มใจยอมรับมันเอง หล่อนก็ต้องยอมเขาได้... ทุกอย่าง เอวิตาสั่นสะท้านเมื่อตกอยู่ใต้ร่างแกร่งเกือบเปลือยของเขา โซลดอนจะรู้หรือเปล่าว่าเธอหวาดกลัวเขามากแค่ไหน
Updated at
เริงสวาทปรารถนา
Reads
พะแพงเตือนตัวเองเสมอ ว่าเขากับเธอต่างกันราวฟ้ากับเหว เธอจะย้ายตัวเองไปจาก พีท ซานดิเอโก้ ให้ได้ ก่อนที่จะถลำใจไปมากกว่านี้ “คุณพีท! คนเสียมารยาท ไหนบอกว่าอาบน้ำแล้วไงคะ” เธอแหวใส่เสียงเขียว “อาบแล้วอาบอีกก็ได้นี่ ไม่มีข้อห้ามเสียหน่อย” คนเจ้าเล่ห์หาทางเอาตัวรอดจนได้ แต่คนที่จะไม่รอด คือเธอ! “คนขี้โกง ปล่อยแพงนะ แพงจะอาบน้ำ” “ผมอยากถูสบู่ให้ อย่าดิ้นสิ มันลื่น เดี๋ยวล้ม” “ไม่เอาค่ะ” “จะเอา” “คุณพีท!”
Updated at
ยั่วสวาทสามีเดิมพัน
Reads
หลังจากที่ใช้ชีวิตแบบเหลวแหลกแหกกฎมานาน เมลดา ก็ถูกผู้เป็นบิดายื่นคำขาด ว่าเธอจะต้องแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อเลือกให้ “หนูไม่แต่งค่ะพ่อ หัวเด็ดตีนขาดยังไงหนูก็ไม่แต่ง คุณพ่อไม่มีทางบังคับหนูได้หรอก” “แต่แกต้องแต่ง!” “ไม่!! หนูไม่แต่ง หนูไม่แต่งได้ยินมั้ยคะคุณพ่อ” คุณหนูไฮโซโวยวายลั่นบ้าน กระทั่งผู้เป็นพ่อยื่นรูปของว่าที่เจ้าบ่าวมาให้ดู หญิงสาวจึงได้หยุดส่งเสียงแปดหลอด “นี่คือว่าที่สามีของแก” ดวงตากลมโตมองรูปถ่ายของผู้ชายคนหนึ่งอย่างอึ้งๆ เธอจำเขาได้ เขาคือแฟนหนุ่มของคู่อริที่เธอมีเรื่องด้วยมาตลอดและล่าสุด ก็ไปมีเรื่องตบตีกันในผับแห่งหนึ่ง
Updated at
นางร้ายยั่วรัก
Reads
“เลิกคิดเถอะ คุณไม่เหมาะสมกับผมสักนิด และสเปคผู้หญิงของผมก็คงไม่ใช่เด็กสาวกะโปโลอย่างคุณ กลับไปเรียนหนังสือให้จบแล้วมีคนอื่นไปซะ ไม่ต้องมายั่วผมอีก เข้าใจที่ผมพูดมั้ย” เธอเข้าใจ... จึงเดินวกกลับมาจูบเขาอย่างยั่วยวนอีกครั้งพร้อมกับรอยยิ้มหวาน “ถ้าเรียนจบแล้ว แพรจะกลับมา อย่าเพิ่งแต่งงานนะคะ...”
Updated at
พ่ายปรารถนาเจ้ารัตติกาล
Reads
ร่างสูงเคลื่อนเข้ามาใกล้ชิดรวดเร็ว จับบ่าบอบบางสองข้างเอาไว้แน่น จ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ทั้งกล้าหาญและหวาดหวั่น “คุณเลือกทางของคุณเองนะ ณิชา เกิดอะไรขึ้นอย่ามาโทษผม” “ฉะ...ฉันไม่กลัว” “คุณกำลังกลัวมากที่สุดต่างหากล่ะณิชา” ร่างเล็กถูกกระชากเข้ามาบดจูบด้วยความกระหาย ‘ณิชา ยอดรักของข้า’ เขาไม่พูดคำว่ารักออกมาให้เธอได้ยิน แต่ส่งผ่านความรู้สึกนั้นด้วยเซ็กส์ที่ทรงพลัง... เขาทะยานไปข้างหน้ารุนแรง ตอกย้ำกายใหญ่เข้าหาราวกับจะแทงทะลุให้ถึงจิตวิญญาณ ราตรีนี้ความต้องการทางกายของแวมไพร์หนุ่มจะทวีความรุนแรงขึ้นอีกหลายเท่า
Updated at
คมรักพิศวาสร้อน
Reads
ไลลารู้ว่ามันคงทรมานมาก หากเขาค้างคาอยู่แบบนี้ แต่ว่าเธอจะทนเจ็บได้ไหมถ้าเขาสอดแทรกเข้ามาจนสุดด้ามมหึมานั่น “โอวพรีมครับ ช่วยรับผมเข้าไปอีกนิดนะ” เขาดันเข้ามามากขึ้น ร่างบางกระถดหนี เมื่อรู้สึกเจ็บ “ไม่ค่ะ ฉันเจ็บ โอ๊ย...เจ็บค่ะ”มือเล็กพยายามผลักอกแกร่งออกห่างแต่เขาก็ไม่หยุด “แล้วถ้าผมมีวิธีที่จะทำให้คุณรู้สึกมากขึ้นแบบนี้ล่ะ จะยอมให้ผมเข้าไปในตัวคุณจนสุดไหม” แล้วซานโดเลสก็เอื้อมไปหยิบวัตถุสีดำอันหนึ่งขึ้นมา แล้วกดปุ่มรีโมทคอนโทล ไลลาเบิกตากว้าง มองสิ่งที่ปรากฏแก่สายตาด้วยใจที่เต้นระทึก
Updated at